شعر محمود درویش: آرزوی عاشقی که عاشقش کنند:
پژوهش‌های علوم اعصاب می‌گویند مغز عاشق، هنگام دیدن معشوق، همان شبکه عصبی را فعال می‌کند که هنگام فکر به «خود» فعال می‌شود؛ یعنی عاشقی در واقع نوعی خودآینه‌سازی است. وقتی آرزو می‌کنی کسی مثل تو عاشقت باشد، داری طلب بازتابی از خودت در چشمان دیگری می‌کنی. پس آیا ما هرگز عاشق «دیگری» می‌شویم یا عاشق تصویری که او از ما برمی‌گرداند؟
راهکار:
این بیت را می‌توان بازخوانی کرد: کسی که چنین ظرفیت عظیمی برای عشق ورزیدن دارد، خودش معشوق احتمالیِ بسیاری از آدم‌هاست؛ چون عشقِ واقعی معمولاً از سمت کسی می‌آید که بلد است عاشق باشد، نه کسی که فقط منتظر است. پس این آرزو، جلو‌ای از توانایی توست، نه نشانه کمبود.