آرمانی‌سازی معشوق

اغراق عاشقانه: وقتی معشوق را زیباتر از واقعیت می‌کشیم:

در روان‌شناسی عشق به این پدیده «سوگیری آرمانی‌سازی» می‌گویند؛ مغز هنگام شیفتگی، قشر پیش‌پیشانی را کم‌فعال و مرکز پاداش را بیش‌فعال می‌کند، برای همین معشوق را بهتر از واقعیت می‌بینیم. جالب اینجاست که این توهم برای بقای رابطه ضروری است، چون زوج‌هایی که در ابتدا یکدیگر را بیش‌ازحد مثبت می‌بینند، تعارضات بعدی را بهتر حل می‌کنند. آیا عاشقی نوعی خطای دید هدفمند است؟

راهکار:

این بیت یک اعتراف شیرین است: عاشق نه آدم، بلکه تصویری که خود از او ساخته را دوست دارد. می‌شود ادامه‌اش را این‌طور خواند: تو هم مرا همان‌طور که ساختی، زیبا دیدی. عشق یعنی دو نفری که در خیال هم زندگی می‌کنند.