هنر آرام بودن و انتخاب وحشی شدن:
بر اساس پژوهشهای عصبشناختی، توانایی جابجایی بین حالت آرامش (فعالیت قشر پیشپیشانی) و حالت هیجانی (فعالیت آمیگدال) نشاندهندهی انعطافپذیری شناختی بالاست. این مهارت با کاهش استرس و افزایش خلاقیت مرتبط است. آیا انتخاب آگاهانهی وحشیشدن میتواند نوعی آرامش درونی باشد؟
راهکار:
آرامش و وحشیگری دو روی یک سکهاند؛ انتخاب آگاهانهی هر کدام نشاندهندهی قدرت خودآگاهی است. شاید ارزش آن را داشته باشد که لحظههای «وحشی» را بهعنوان تخلیهی حسابشدهی انرژی ببینیم نه از دست دادن کنترل.