اگه اهل انتقام بودم، خیلیها زخمی بودن!:
در روانشناسی به این «انتقام خیالی» میگن؛ مغز موقع فکر کردن به انتقام، دوپامین منتشر میکنه و حس لذت میسازه، بدون اینکه هزینه اجتماعی و عاطفی انتقام واقعی رو بپردازی. آزمایشها نشون داده حتی همین خیالپردازی میتونه سطح استرس رو موقتاً کم کنه، اما بخشش واقعی الگوی فعالسازی مغز رو متفاوت میکنه و سلامت روانی بلندمدت بهتری میده. آیا انتقام ذهنی میتونه بدون اقدامِ واقعی، نیتمان را برای همیشه خالی کنه؟
راهکار:
این نگاه یعنی قدرت واقعی در انتخاب آرامشه، نه در جبران؛ همون انتخابی که نمیذاره آیندهات با گذشته گره بخوره.