آرامگاه و خاک

دعایی برای مهربانی خاک با عزیزانمان:

در فرهنگ‌های باستانی، خاک صرفاً ماده‌ای بی‌جان نبود، بلکه موجودی زنده و مادرگونه محسوب می‌شد که اجساد را می‌پذیرفت و دوباره به چرخه‌ی زندگی بازمی‌گرداند. این نگاه، مرگ را قطع رابطه نمی‌داند، بلکه تغییری در حالت وجود می‌بیند. آیا این دیدگاه می‌تواند تسلای امروزمان باشد؟

راهکار:

می‌توان این احساس را با نوشتن نامه‌ای خطاب به عزیز از دست رفته گسترش داد و در آن، خاطراتی از مهربانی‌هایش در وطن را مرور کرد.