تو مثل لیدوکائین دردام رو آروم کردی:
لیدوکائین با بستن کانالهای سدیمی وابسته به ولتاژ در غشای نورون، سیگنال درد را قبل از رسیدن به مغز قطع میکند. نکتهی شگفتآور: مدارهای عصبی درد فیزیکی و طرد اجتماعی در مغز همپوشانی دارند؛ همانطور که لیدوکائین پیام را بیاثر میکند، حضور یک آدم امن میتواند سیستم ضد درد مرکزی را فعال کند. پس این تشبیه فقط شاعرانه نیست، عصبشناسی هم دارد. سؤال: آیا هنوز هم برای بیحسکردن دلت به همان نسخه نیاز داری؟
راهکار:
تشبیه دقیقی است؛ لیدوکائین پیام درد را میبندد اما منبع درد را درمان نمیکند. شاید این جمله یادآور این باشد که وجود او درد را کم کرده، ولی برای التیام کامل باید سراغ ریشهی آن هم رفت.