جای آلو را خرمالو میگیرد و دلتنگی پاییزی میماند:
خرمالو از معدود میوههایی است که پس از ریختن برگها روی شاخه میماند و سرمای ملایم، تانن آن را به قند تبدیل میکند؛ یعنی پاییز فقط جانشین آلو نیست، رسیدنِ دیرهنگام است. در علوم اعصاب، تغییر فصل با بازنمایی حافظههای وابسته به بو و مزه، خاطرات قدیمی را با جزئیات حسی بیشتری فعال میکند؛ بنابراین دلتنگی جدید همان دلتنگی قبلی است که با شیمی خرمالو دوباره رسیده است.
راهکار:
در چرخه طبیعت هیچ چیز حذف نمیشود؛ آلو میرود تا خرمالو برسد، اما ریشه همان درخت در خاک میماند. دلتنگی هم همینطور است: جایگزین نمیشود، فقط تغییر شکل میدهد. شاید اگر به جای مقایسه میوهها، به ثابت بودن ریشهها نگاه کنی، پاییز دیگر فقط فصل از دست دادن نیست.