عوض نشدن آدمها

ریسمان سیاهی که سفید نمی‌شود؛ نگاهی به تغییرناپذیری ذات:

در علوم اعصاب مفهومی به نام «نوروپلاستیسیته» وجود دارد: مغز انسان تا آخر عمر می‌تواند سیم‌کشی مجدد کند. حتا عادت‌های کهنه را می‌شود با تکرار آگاهانه بازنویسی کرد. پس «ذات» بیش‌تر یک داستان ذهنی است تا واقعیت بیولوژیک. سؤال: آیا این باور که «آدم‌ها عوض نمی‌شوند» خودش مانع تغییر نیست؟

راهکار:

این بیت انگار از ناامیدی از تغییر می‌گوید. اما شاید یک زاویه دیگر هم باشد: «ریسمان سیاه» اگر در تاریکی باشد دیده نمی‌شود، ولی اگر نوری به آن بتابد، همان سیاهی تبدیل به سایه‌ای با عمق می‌شود. شاید تغییر در دیده شدن است، نه در خود رنگ.