گریز از زمان و زندگی نزیسته: پیامی از آفتاب و گنجشک:
جالب است بدانید نور خورشید حدود ۸ دقیقه و ۲۰ ثانیه در راه است تا به زمین برسد، یعنی «آفتاب درخشان» که میبینید در واقع گذشتهای ۸ دقیقهای است. از طرفی، تحقیقات عصبشناسی نشان میدهند تعقیب لحظات و عجله، ادراک زمان را فشردهتر میکند، در حالی که غوطهوری در زیباییهایی مثل آواز گنجشک، زمان ذهنی را گشاده میسازد. این پارادوکس دقیقاً همان «زندگی منتظر» است: تو در گذشتهای نورانی میدوی، در حالی که اکنون بیصدا در صدای پرندهها منتظر توست. آیا واقعاً میتوانیم زمان را فریب دهیم یا باید از آن پیاده شویم؟
راهکار:
این حس گریز از زمان و انتظار برای زندگی، شبیه تشنگی کنار رودخانه است. زندگی در رد شدن همان نور خورشید از لابهلای برگها و آواز همان گنجشک جاری است، نه مقصدی که باید به آن برسی. به جای دویدن، بایست و بگذار لحظه تو را زندگی کند.