عواقب خوبی کردن و ترس از پشیمانی:
در روانشناسی، این نگرش به «سودگرایی عمل‌محور» نزدیک است، جایی که ارزش یک عمل فقط بر اساس نتیجه‌ی ملموس آن سنجیده می‌شود. اما تحقیقات نشان می‌دهند عمل نیک—حتی اگر قدردانی نشود—با فعال‌کردن سیستم پاداش مغز، خود به‌خودی احساس بهزیستی ایجاد می‌کند. آیا مهربانی باید یک سرمایه‌گذاری با بازده قطعی باشد، یا یک تمرین برای یکپارچگی شخصی؟
راهکار:
این جمله یک دیدگاه محافظه‌کارانه و مبتنی بر ترس را منعکس می‌کند. می‌توان آن را اینگونه بازتعریف کرد: «خوبی کن، اما هوشمندانه؛ نه از روی ترس از پشیمانی، بلکه از روی آگاهی از ارزش ذاتِ عملِ نیک.» این تغییر چارچوب، تمرکز را از نتیجه‌گرایی منفی به درون‌گرایی مثبت منتقل می‌کند.