وقتی یک دروغ، همه واقعیتها را زیر سوال میبرد:
این پدیده «فرسایش اعتماد» نام دارد. روانشناسی میگوید یک دروغ، «چارچوب ارجاعی» ذهن را میشکند و مغز برای محافظت، تمام خاطرات مرتبط را بازبینی میکند. حتی حقیقتهای قدیمی زیر سایه «شاید آن بار هم دروغ بود» قرار میگیرند. آیا این مکانیسم دفاعی، گاهی خود به زندان بیاعتمادی تبدیل نمیشود؟
راهکار:
برای بازسازی اعتماد، تمرکز را از «چرا دروغ گفت؟» به «چه نیاز یا ترسی پشت این دروغ بود؟» تغییر دهید. این تغییر چارچوب، گفتگوی سازندهتری را ممکن میکند.