در کوچههای بینامِ دل، غریبه را میشماریم: انگار سنگِ دیوارِ خودمان است.
لبخندِ نرمش را میگیریم، بعد پنهان میگوییم کوتاه بیاید، چون حقیقت را نمیپسندیم.
و آخرِ شب میفهمیم کنایهمان به او نخوردبه آینهی درون، تیزتر برگشت.
عزازیل z.y
شاعرک ️
5.0
فلسفی روانشناسی انتقاد از خود خودفریبی آینه درون پروjection روانی یک حقیقت روانشناختی شگفتانگیز: در دهه ۱۹۷۰، آزما...