آیندهام را خودم میسازم؛ بدون تو:
جالب است که مغز انسان در مواجهه با طرد شدن، همان مدارهای درد فیزیکی را فعال میکند. اما نکته شگفتانگیز این است که «ساختن آینده» دقیقاً همان مکانیسمی است که دوپامین را از مسیر پاداشهای درونی آزاد میکند، نه وابسته به تأیید دیگران. این یعنی تو داری سیستم پاداشدهی مغزت را از نو سیمکشی میکنی. سوال: آیا این «گور بابا» یک پایان است یا یک شروع دوباره برای هویت جدیدت؟
راهکار:
این جمله در واقع یک «اعلام استقلال عاطفی» است. اگر در مسیر ساختن آیندهای بدون آن شخص هستی، یک قدم عملی: امروز یک مهارت کوچک جدید یاد بگیر که فقط مال خودت باشد، نه برای تحت تأثیر قرار دادن کسی.