وقتی بانک آینده هم آیندهای ندارد:
نامگذاری بانک آینده از منظر اقتصاد رفتاری، نمونهای از «اثر قاببندی» است: یک نام امیدبخش میتواند ارزیابی ریسک مشتریان را تا حد چشمگیری کاهش دهد. اما در بحرانهای بانکی ایران، فاصله میان نام و کارکرد بهجای ایجاد اعتماد، نوعی «بدبینی آموختهشده» تولید میکند. مغز انسان پس از مواجهه با تضاد میان وعده و نتیجه، مسیر عصبی احتیاط را فعالتر میکند و شوخیهای تلخ اجتماعی دقیقاً از همین شکاف تغذیه میشوند.
راهکار:
این جمله با بازی زبانی روی نام «بانک آینده»، فاصله میان وعده و واقعیت را به تصویر میکشد؛ میتوان آن را نمونهای از طنز تلخ اجتماعی خواند که در آن یک مفهوم انتزاعی یعنی «آینده» با یک نهاد اقتصادی واقعی گره میخورد و همین دوگانگی به نقد وضعیت موجود تبدیل میشود.