عمر هدر رفته

حلالت باد عمری که حرام عشق شد:

در روانشناسی، پدیدهٔ «ارزش تلاش بیش از هدف» یا اثر «ایکِه» وجود دارد. گاهی ارزشگذاری بیش از حد روی یک هدف دستنیافتنی، مسیر رسیدن به آن را در ذهن ما ارزشمندتر از خودِ نتیجه میکند و این حس، توجیهکنندهٔ تمام هزینههای پرداختی است. آیا این یک مکانیسم دفاعی ذهن برای تحمل رنج است؟

راهکار:

این ابیات را میتوان با نگاهی به مفهوم «عشقِ ناکام به مثابه مسیر تکامل روح» در فلسفهٔ عرفانی ایرانی بازخوانی کرد، جایی که خودِ «حرمان» ارزشمندتر از «وصال» تصور میشود.