عمر فانی

گذر عمر: شیرین یا تلخ، سرانجام گور است:

در فیزیک، زمان بُعدی نیست که در آن حرکت کنیم، بلکه یک ویژگی نسبی از بافت فضا-زمان است. از منظر فوتون (ذره نور)، زمان اصلاً نمی‌گذرد! تولد و مرگش هم‌زمان است. برای ما اما مرگ حرارتی جهان در ۱۰ به توان ۱۰۰ سال دیگر رخ می‌دهد. تضاد این ابدیت کیهانی با عمر کوتاه ما، شوخی تلخ کائنات است. آیا اگر زمان خطی نبود باز هم این شعر را می‌فهمیدیم؟

راهکار:

شاید گذر زمان نه یک تهدید که فرصتی برای فشرده‌سازی لحظات ناب است. به جای تمرکز بر پایان، کیفیت هر نفس را دریاب و از تضاد شیرینی و تلخی، معنای شخصی خودت را بسازی.