کاش میشد عمرم را به کسی بخشید که زندگی را دوست دارد:
دورکیم، جامعهشناس معروف، نوعی «خودکشی دگرخواهانه» را توصیف کرد که در آن فرد احساس میکند زندگیاش برای دیگری ارزش بیشتری دارد تا برای خودش. اما پارادوکس اصلی اینجاست: کسی که واقعاً زندگی را دوست دارد، هرگز نمیپذیرد عمرِ دیگری را بگیرد؛ پس این آرزو بیشتر از «کمارزش دیدن خود» برآمده تا «عشق به دیگری». اگر این فکر با تمایل به آسیب به خود همراه است، مشورت با روانشناس ضروری است.
راهکار:
این جمله در واقع از آرزوی عمیق برای معنا دادن به زندگیات میگوید، نه بیارزشی آن. شاید بخشی از تو دنبال این است که روزی برای خودت هم «دلی برای زندگی کردن» پیدا کنی؛ همانقدر که برای دیگری آرزو میکنی.