ترس از پیری و فلسفه گذر زمان:
در زیستشناسی، پدیدهای به نام «سِنِسِنس» یا سالخوردگی سلولی وجود دارد که در آن تلومرهای محافظ کروموزومها با هر تقسیم سلولی کوتاهتر میشوند. این ساعت مولکولی بیرحم، برنامهریزی شده تا موجودات پیچیدهای مثل ما فرصت محدودی برای تکثیر و انتقال ژنها داشته باشند. آیا این محدودیت ذاتی، منبع عمیقترین خلاقیتهای انسانی است؟
راهکار:
این حس گذرا بودن را میتوان با تمرکز بر «لحظهای» که در آن زندگی میکنید، بازآفرینی کرد. شاید نوشتن یا ثبت یک ویژگی منحصربهفرد از همین امروزتان، پاسخی هنرمندانه به این تفکر باشد.