اگر غم تمام شود، شادی کردن بلدیم؟:
واقعیت جالب: مغز انسان برای شادی کردن به «تمرین» نیاز دارد، نه فقط به نبود غم. پدیدهای به نام «ناسازگاری لذت» (hedonic adaptation) باعث میشود حتی پس از رسیدن به آرزوها، سطح شادی به حالت اولیه برگردد. اما نوروپلاستیسیته به ما میگوید میتوانیم با عادتهای کوچک (مثل قدردانی روزانه) نقطهٔ تنظیم شادی را بالا ببریم. آیا تا به حال برای شاد بودن «برنامه» داشتهاید؟
راهکار:
این سوال به یک پارادوکس اشاره دارد: شادی اغلب در تضاد با غم معنا پیدا میکند. تحقیقات نشان میدهد که شادی یک مهارت اکتسابی است (نه صرفاً نبود غم). پیشنهاد: یک «دفترچه شادی» درست کنید و هر روز سه لحظهٔ کوچک که لبخند زدید را یادداشت کنید. این تمرین مدار عصبی شادی را تقویت میکند.