تربیت برای کشتن و رویارویی با عشق:
در روانشناسی، پدیده‌ای به نام 'ناهماهنگی شناختی' وجود دارد: وقتی باورها و رفتارهایمان در تضاد باشند، ذهن دچار تنش می‌شود. اینجا، قاتلی که برای کشتن تربیت شده، ناگهان با کسی روبرو می‌شود که حاضر است برایش بمیرد—عملی که تمام منطق آموزشی او را به چالش می‌کشد. جالب است که در جنگ جهانی دوم، برخی از سربازان آموزش‌دیده برای کشتن، در مواجهه با اسیرانی که ابراز عشق می‌کردند، دچار فروپاشی روانی شدند. آیا این تضاد، ریشه در زیست‌شناسی بقا دارد یا در فرهنگ؟
راهکار:
این جمله تضاد میان شرطی‌سازی و فطرت انسانی را به تصویر می‌کشد. شاید پاسخ در بازتعریف مفهوم 'مرگ' از سوی قاتل نهفته باشد: آیا حاضر بودن برای مردن، همان عشقی است که آموزش ندیده؟