فاز نبودن و پر کردن جای خالی با گزینه مناسب:
تحقیقات روانشناسی اجتماعی نشون میده ما از بچگی یاد میگیریم برای جلوگیری از طرد شدن، «خود نمایشی» (self-presentation) انجام بدیم. اما نکته جالب اینه که وقتی بیش از حد این نقشها رو بازی کنیم، به مرور احساس اصالت خودمون رو گم میکنیم. به همین خاطر گاهی یک «فاز» ساده راحتتر از انتخاب «گزینه مناسب»ه. آیا شما تجربهی کنار گذاشتن نقشهای یادگرفتهشده رو دارید؟
راهکار:
شاید خود پر کردن جای خالی با «گزینه مناسب» هم یک جور فاز باشد؛ تفاوتش در این است که آن را به عنوان نمایش انتخاب میکنی یا از سر ناچاری.