غرور از خدایی که شیطان را نبخشید:
جالب است بدانید در اسلام، گناه اصلی ابلیس غرور بود (خود را از آدم برتر دانست) نه صرفاً نافرمانی. پس خدایی که شیطان را به خاطر غرور نبخشید، خود نیز با نبخشیدنش نوعی غرور به نمایش میگذارد. این یک پارادوکس عمیق روانشناختی و الهیاتی است. آیا در باورهای دیگر هم چنین تناقضی دیده میشود؟
راهکار:
این نگاه تلخ به غرور الهی، یادآور این است که گاهی نبخشیدن، خود شکلی از غرور است. شاید بتوان این پارادوکس را در روابط انسانی هم دید: کسی که نمیبخشد، ناخودآگاه برتر از دیگری میبیند.