فاصلهٔ حرف روانشناسانه و عمل روانی: یک پارادوکس روزمره:
در روانشناسی پدیدهای هست به نام «شکاف آگاهی-عمل»: ذهن از دانش روانشناختی برای توجیه رفتارهای ناسالم استفاده میکند. این یعنی هوشمندتر شدن میتواند سپری برای انکار تاریکیها شود. مثال معروف: بیماران مرزی گاهی چنان تحلیلگرانه حرف میزنند که انگار خودشان درمانگرند، اما همان لحظه ویرانکنندهترین کار را انجام میدهند. 🌚
راهکار:
شاید این فقط تناقض نیست، بلکه یک مکانیسم دفاعی به نام «دونیمهسازی» است که باعث میشود بخش تاریکتان را با کلمات روشن بپوشانید. آشنایی با این تله اولین قدم برای رهایی است.