عمل به رویا

زمین جای ساختن رویاست، نه فقط رویاپردازی:

مغز هنگام تصور پاداش، همان دوپامین را ترشح می‌کند که در دریافت واقعی؛ همین «شبیه‌سازی» می‌تواند انگیزه را بسوزاند و عمل را عقب بیندازد. پژوهش‌های گابریل اوتینگن نشان می‌دهد «قصد اجرایی»—تعیین دقیق زمان، مکان و روش—احتمال تحقق هدف را تا دو برابر بالا می‌برد. رویا بدون دستور اجرایی، مداری خاموش است.

راهکار:

رویا در زمین مثل طرح تاکتیکی مربی است: بدون سوت شروع و اولین پاس، فقط خطی روی تخته می‌ماند. تفاوت رویا با واقعیت در همان لحظه‌ای است که یک حرکت کوچک، نقشه را از ذهن به چمن منتقل می‌کند.