انتظار از دیگران و غرق شدن در عمق معرفت:
آیا میدانید که در روانشناسی، انتظار با دوپامین مرتبط است؟ هرچه بیشتر انتظار بکشیم، احتمال ناامیدی بیشتر. در فیزیک هم اصل عدم قطعیت هایزنبرگ میگوید هرچه دقیقتر بدانیم، عدم قطعیت بیشتر. این یعنی غرق شدن در معرفت، از دست دادن قطعیت است. آیا پذیرش «نمیدانم» همان رهایی است؟
راهکار:
این استعاره نشان میدهد که عمیقشدن در معرفت گاه به احساس غرق شدن میانجامد. اما شاید غرق شدن یعنی رها کردن وابستگیهای سطحی و پذیرش نادانی سقراطی: «تنها چیزی که میدانم این است که هیچ نمیدانم.»