آلزایمر و حافظه

می‌بخشم ولی فراموش نمی‌کنم:

آلزایمر ابتدا هیپوکامپ را درگیر می‌کند و حافظهٔ رویدادی را می‌برد، اما کینهٔ هیجانی می‌تواند در آمیگدال باقی بماند؛ پس «فراموش کردن» و «بخشیدن» دو مسیر عصبی جدا هستند. بخشش بیشتر به کاهش برانگیختگی هیجانی مربوط است تا پاک شدن خاطره. آیا بخشش بدون فراموشی واقعی‌تر نیست؟

راهکار:

بخشش بدون فراموشی یعنی حافظه به‌عنوان آرشیو تجربه حفظ می‌شود، اما قبض جریمهٔ هیجانی هر بار پرداخت نمی‌شود؛ جمله را می‌توان این‌طور خواند: «داستان را یادم می‌ماند، ولی اجازه نمی‌دهم هر بار زنده‌ام کند.»