کاش قلب آلزایمر میگرفت؛ آرزوی فراموشی عشق:
آلزایمر فقط حافظه را نمیبرد؛ سلولهای مغز را با پروتئین آمیلوئید خفه میکند. جالب اینجاست که قلب هم «مغز کوچک» خودش را دارد: شبکهای از حدود ۴۰ هزار نورون که مستقل از مغز عمل میکند. اگر آلزایمر به جای مغز، همین شبکه را میگرفت، احتمالاً قلب ریتم ضربانهای قدیمی را فراموش میکرد و از تپش میایستاد؛ پس شاید فراموشیِ عشق، معنیاش توقف زندگی است.
راهکار:
این جمله بیش از آنکه دربارهی آلزایمر باشد، دربارهی سنگینی خاطرههای عاشقانه است. بازنویسیاش میتواند دید را عوض کند: «کاش قلب هم مثل مغز فراموش میکرد» در واقع یعنی «کاش میشد بدون از دست دادنِ خودم، دوباره زندگی کنم.» همان آرزو را میتوان به این شکل گسترش داد: اگر حافظهی احساسی قلب وجود داشته باشد، شاید کارش فراموش کردن نیست، بلکه تبدیل درد به تجربه است.