وقتی آزار دیگران باعث ترک شهر میشود:
تحقیقات نوروساینس نشون داده که درد عاطفی ناشی از طرد شدن، همان نواحی مغز را فعال میکند که درد فیزیکی را پردازش میکند. یعنی ترک شهر فقط یک تصمیم منطقی نیست، واکنش مغز به «درد واقعی» است. جالبه که این مکانیسم احتمالاً برای حفظ بقا در جوامع ابتدایی شکل گرفته. چه عواملی میتونن این درد رو غیرقابل تحمل کنن؟
راهکار:
این حس رو میتونی در قالب یه داستان کوتاه یا متن ترانه بسط بدی: مثلاً توصیف لحظهی تصمیمگیری و نگاه به شهر از پشت شیشهی قطار. میتونه عمق عاطفی بیشتری به متن بده.