آخرش همه مهربونها سنگدل میشن؟:
تحقیقات نوروساینس نشون میده مغز انسان برای همدلی سیمکشی شده، اما وقتی مدام با ناسپاسی یا سوءاستفاده مواجه بشه، گیرندههای دوپامین در مدار پاداش اجتماعی خاموش میشن و 'خستگی دلسوزی' (Compassion Fatigue) فعال میشه. این یه مکانیزم بقاست، نه شکست اخلاقی. سوال اینه: چطور میشه بدون از دست دادن ریشهی مهربونی، مرز هوشمندانه گذاشت؟
راهکار:
این جمله یه حس تلخ رو منتقل میکنه، ولی شاید بتونیم جور دیگهای نگاهش کنیم: مهربونی واقعی قرار نیست نرم بمونه، بلکه قراره هوشمند بشه. مرزگذاری با آدمهای بهدردنخور، سنگدلی نیست، خردمندیِ حفظ مهربونیه.