با آمدن خورشید، ستارهها کجا میروند؟:
از نظر علمی، ستارهها در روز هم هستند؛ اتمسفر نور خورشید را چنان پراکنده میکند که آنها را محو میکند. در حقیقت، در کره ماه که اتمسفری نیست، حتی کنار خورشید هم ستارهها دیده میشوند. این خطای دید است، نه واقعیت. حالا سوال: اگر لایهی محافظ ذهنمان را برداریم، چه زیباییهای پنهانی در سایهی آدمهای پرنور زندگیمان پیدا میکنیم؟
راهکار:
این شعر قانون تضاد در روانشناسی را یادآوری میکند: یک محرک فوقالعاده قدرتمند، ادراک ما از جزئیات ظریف را موقتاً خاموش میکند، اما ارزش آنها را کم نمیکند. ستارهها همان قدر پرنورند، فقط به پسزمینهای تاریک برای دیده شدن نیاز دارند. چهبسا فردی که امروز خورشید توست، به تو فرصت میدهد تا در نبودش، ستارهی بینظیر خودت باشی.