دلتنگی شبانه و اشک بیچاره:
آیا میدانستی اشکهای احساسی (برخلاف اشکهای ناشی از خنده یا پیاز) حاوی هورمونهای استرس مثل کورتیزول و اندورفینهای طبیعی هستند؟ یعنی گریه کردن واقعاً مواد شیمیایی اضطراب را از بدنت بیرون میریزد و به مغز علامت میدهد: «حالا آرام باش». پس این «چاره بیچاره» در واقع یک مکانیسم تکاملی برای بازگشت به تعادله. نکته جالبتر: زنان به دلیل ساختار مجاری اشکی و هورمونی، سه تا چهار برابر مردان گریه میکنند، اما همین تفاوت یکی از دلایل طول عمر بیشتر آنهاست. به نظر شما آیا فرهنگ ما اجازه میدهد مردان هم از این مکانیسم طبیعی استفاده کنند؟
راهکار:
این احساس «بیچارهای» رو میشه اینجوری نگاه کرد: اشک نه نشانه ضعف، بلکه سوپاپ اطمینان سیستم عصبیه. وقتی کسی رو از دست میدی یا دلتنگشی، گریه هورمونهای استرس رو تخلیه میکنه و به مغزت فرمان آرامش میده. پس هرشب که اشک میریزی، داری مسیر بهبود رو کوتاهتر میکنی.