چرا شادترین خاطرات ما را گریه میاندازند؟:
مغز هیجان را با برچسب زمانی جدا نمیکند؛ نوستالژی همزمان مدار پاداش و مناطق مرتبط با فقدان را فعال میکند. به همین دلیل شیرینترین صحنهها میتوانند تلخترین اشکها را تولید کنند. در آزمایشها، یادآوری خاطرات شاد هنگام حس تنهایی، ترشح اکسیتوسین را بالا میبرد و نوعی خوددرمانی هیجانی است. شما هنگام گریه بر خاطره شاد، بیشتر دلتنگِ آدمش هستید یا نسخه گذشته خودتان؟
راهکار:
این گریه نشانه خراب شدن حال شما نیست؛ روانشناسان به آن «نوستالژی» میگویند که همزمان حس معنا و فقدان را فعال میکند. پس اشکهایتان را بهعنوان مدرکی از عمق یک لحظه ببینید، نه ضعف. اگر میخواهید از آن بهره ببرید، همان خاطره را با یک دوست قدیمی مرور کنید؛ بازگوییاش معمولاً تلخی را به صمیمیت تبدیل میکند.