علت غم در شب

شب یا انسان؟ معمای غمگینی:

در روانشناسی شناختی، به این پدیده «سوگیری تأیید خلق» می‌گویند: ذهن ما ناخودآگاه به دنبال شواهدی می‌گردد که حالت عاطفی فعلی‌مان را توجیه کند. اگر غمگین باشیم، شب را تاریک و سرد می‌بینیم تا غممان را معنا بخشد. در واقع این ما هستیم که به شب قدرت غمگین‌کنندگی می‌دهیم. آیا تا به حال دقت کرده‌اید که شب‌های یکسان برای دو نفر کاملاً متفاوت است؟

راهکار:

این سوال ریشه در «سوگیری تأیید خلق» دارد: وقتی غمگینیم، محیط را با عینک غم می‌بینیم. یک آزمایش ساده: شب بعد، عمداً به خاطرات خوش فکر کن و ببین آیا شب همچنان اندوهگین‌ات می‌کند؟