علت بی‌توجهی

توجه زیاد، بی‌توجهی میاره؛ راز رابطه‌های سرد:

مغز برای هر محرک تکراری مکانیزم «عادت‌پذیری عصبی» دارد: نورون‌ها بعد از چند بار تحریک یکسان، پاسخ‌دهی‌شان را کم می‌کنند. همان طور که بوی عطر خودت را بعد از چند دقیقه حس نمی‌کنی، توجه دائمیِ یک نفر هم برای مغز «عادی» و نادیدنی می‌شود؛ یعنی بی‌توجهی نه یک انتخاب، که یک واکنش عصبی است. پس آیا کمیاب‌بودنِ توجه، تنها راهِ دیده‌شدن است؟

راهکار:

با همین نگاه، می‌شه موقعیت را بازتعریف کرد: توجهِ همیشگی یعنی توقع؛ توجهِ به‌موقع یعنی ارزش. اون که همیشه در دسترسه، دیگه انتخاب نمی‌شه. این متن می‌تونه تبدیل به یه کپشن کوتاه بشه با این پیام: فاصله‌ی حساب‌شده، عاطفه را زنده نگه می‌دارد.