بیخوابی و زودرنجی: چرا آدمها بیخوابی را حساسیت میبینند؟:
بر اساس پژوهشهای علوم اعصاب، یک شب بیخوابی کافی است تا پاسخ آمیگدال مغز به محرکهای منفی تا ۶۰٪ بیشتر شود و ارتباطش با قشر پیشپیشانی که تصمیمگیری منطقی را کنترل میکند، تضعیف گردد. یعنی انسانِ محروم از خواب، نه «زودرنج» که از نظر زیستی در وضعیت خطر قرار میگیرد؛ کوچکترین حرف را تهدید میبیند و واکنش هیجانیِ اغراقشده نشان میدهد. در واقع بیخوابی مکرر، آستانه تحمل را پایین میآورد و شخصیت موقتاً تغییر میکند. کدامها را بیخوابی از تو ساخته که نبودی؟
راهکار:
میتوان این متن را از منظری دیگر هم دید: شاید او زودرنج نبود، چون چیزی در زندگیاش کم بود؛ آدمی که هزاران شب بیداری را تحمل کرده، دیگر از حرفها نمیرنجد، از بیتوجهی به درد خسته شده است. حساسیت، گاهی فریاد خاموش یک نیاز برآوردهنشده است؛ نه ضعف شخصیت.