چه چیزی عشق را به چیز مزخرفی تبدیل کرد؟:
در نوروساینس عشق سه مرحله داره: شهوت، جذبه و دلبستگی. جذبه با ترشح دوپامین و نوراپینفرین مثل کوکائین طبیعی عمل میکنه و ۱۲ تا ۱۸ ماه بیشتر دوام نداره. اختلال وسواسی-عشقی در این فاز، سطح سروتونین رو تا حد بیماران OCD پایین میاره. مشکل اینجاست که فرهنگ عامه پایان این فاز شیمیایی رو «مزخرف شدن عشق» مینامد، درحالیکه مغز داره وارد فاز دلبستگی و اکسیتوسین میشه. این ناآگاهی جمعی، روابط را قربانی «خماری دوپامینی» کرده.
راهکار:
پاسخ کوتاه: تجاریسازی انبوه و روایتهای غیرواقعی فیلمها، عشق را از یک تجربهٔ عمیق زیستشناختی و روانی به یک محصول مصرفی تقلیل دادهاند. مغز ما در مرحلهٔ جذبه (Attraction) دوپامین بالایی ترشح میکند؛ وقتی این فاز طبیعی تمام میشود، انسان امروزی فکر میکند «مزخرف شده»، در حالی که این عبور به مرحلهٔ دلبستگی (Attachment) است. رسانهها این گذار را شکست جلوه میدهند و چرخهٔ تعویض مکرر را تغذیه میکنند.