ذات آدمها مثل هوای تهران:
ذرات معلق زیر ۲.۵ میکرون در هوای تهران تا ۱۰ برابر حد مجاز میرسند و با کاهش سروتونین در مغز، ما را تحریکپذیر و افسرده میکنند—یعنی هوای تهران نه استعاره، که مستقیماً ذات ما را تغییر میدهد. اگر هوایی که تنفس میکنیم تصمیمهایمان را مسموم کند، آیا ما هنوز شباهت داریم یا قربانی شدهایم؟
راهکار:
این مقایسه طعنهآمیز شاید گسترش یابد: ذات ما مثل تهران میان دماوند و دشت، بین پاکی و آلودگی در نوسان است—هر نفس فرصتی برای فیلتر کردن یا پخش کردن سم.