علم خدا به دل

حرف زدن با خدا؛ درد دلی که او زودتر می‌داند:

در الهیات، علم پیشین خداوند با دعا در تضاد نیست؛ آکویناس دعا را نه تغییر اراده خدا، بلکه مجرای رسیدن فیض به انسان می‌دانست. روان‌شناسی نیز نشان می‌دهد نام‌گذاری هیجان، فعالیت آمیگدال را کم می‌کند. پس جمله‌ات شاید پیش از آنکه به خدا برسد، در خودت اثر می‌گذارد.

راهکار:

دعا در این نگاه، گزارش دادن به ناظری بیرونی نیست؛ هم‌تنظیم کردن زبان درونی با منبعی است که پیش از واژه‌ها حال را می‌خواند. از همین‌رو سکوت پس از جمله، بخشی از گفت‌وگوست؛ جایی که انسان دست از توضیح می‌کشد و حضور را تجربه می‌کند.