علاقه کم و فریک زیاد؛ تیکه به رابطه یکطرفه:
این جمله دقیقاً از دل «تقویت متناوب» اسکینر بیرون آمده: وقتی پاداش عاطفی ناگهانی و غیرقابل پیشبینی باشد، مغز دوپامین بیشتری ترشح میکند و رفتار وسواسی یا فریکبازی شدیدتر میشود. یعنی کمبودِ علاقه، خودش محرکِ فریک زیاد است، نه یک تناقض ساده. آیا این چرخه را در رابطهای تجربه کردهاید؟
راهکار:
میشود این جمله را از زاویه دیگری هم دید: فریک زیاد معمولاً از ناامنی است، نه از شیدایی؛ آدم واقعاً بیتفاوت نه ابراز علاقه میکند نه واکنش شدید نشان میدهد. شاید این تیکه تلخ، در واقع هشداری برای خودت باشد که داری دنبال تأیید کسی میگردی که خودش هم از حال خودش خبر ندارد.