علاقه به تنهایی بعد از رفتن آدمهایی که فکر میکردی میمانند:
به این حالت در روانشناسی «تنهایی دفاعی» گفته میشود: مغز پس از چند تجربهی طرد، سیستم پاداش اجتماعی را خاموش میکند تا دیگر آسیب نبیند. اسکنهای fMRI نشان میدهد دردِ تنهایی همان نواحیای را فعال میکند که درد فیزیکی فعال میکند؛ یعنی ترک شدن واقعاً درد دارد. مطالعهای از هاروارد نشان داد تنهایی مزمن میتواند بهاندازهی کشیدن ۱۵ نخ سیگار در روز خطر مرگ زودرس ایجاد کند. پس تنهاییِ انتخابی، اغلب زرهی است دور یک زخم قدیمی.
راهکار:
این علاقه به تنهایی در واقع یک دیوار دفاعی روانی است، نه یک انتخاب آزاد؛ مغز برای جلوگیری از تکرار دردِ طرد، انزوا را بهجای امنیت مینشاند. گاهی شجاعانهترین کار این است که تنهایی را از روی اجبار، دوباره به یک انتخاب آگاهانه تبدیل کنیم.