پایان مهلت عاطفی و ول کردن ناگهانی:
در روانشناسی، این رفتار شبیه به «سندرم فرسودگی رابطه» است. فرد برای ماه‌ها یا سال‌ها تعارضات را سرکوب و «سازگاری» می‌کند، تا زمانی که سیستم عاطفی او کاملاً خالی شده و قطع ارتباط، نه یک تصمیم احساسی، که یک پایان منطقی و غیرقابل بازگشت برای بقای روانی می‌شود. آیا این یک مکانیسم دفاعی سالم است یا یک شکست در ارتباط؟
راهکار:
این متن یک الگوی رفتاری در روابط را توصیف می‌کند. برای گسترش آن، می‌توانید روی مفهوم «تحمل خاموش» (Silent Tolerance) تحقیق کنید؛ نقطه‌ای که فرد به جای ابراز نارضایتی، آن را انباشته می‌کند تا به یک فرسودگی عاطفی کامل و قطع رابطهٔ بدون هشدار برسد.