عشق کورکننده و درک واقعیت یک رابطه:
در روانشناسی، پدیدهای به نام «عشق کور» وجود دارد که در آن ترشح شدید دوپامین و اکسیتوسین، فعالیت بخشهای مسئول قضاوت و ارزیابی انتقادی در مغز را سرکوب میکند. این حالت شبیه به یک اعتیاد عصبی-شیمیایی است که فرد را وادار به نادیده گرفتن شواهد واضح میکند. آیا تا به حال پس از پایان یک رابطه، متوجه نشانههایی شدهاید که قبلاً به عمد نادیده گرفته بودید؟
راهکار:
گاهی احساسات شدید مانند عشق، سیستم پردازش منطقی مغز (قشر پیشپیشانی) را مختل میکنند و ما را مستعد تفسیرهای احساسی به جای واقعی میسازند. بررسی خاطرات با فاصلهای عاطفی میتواند تصویر واقعیتری ارائه دهد.