عبارتی بر سنگ مزار؛ ارادت به امام علی (ع):
در تاریخ تشیع، لعن بر دشمنان اهل بیت نه فقط یک احساس، که یک ابزار هویتی-سیاسی بود. این بیت دقیقاً از یک شعر کهن دوره صفویه وام گرفته شده که هدفش تقویت مرزهای اعتقادی در برابر رقبای مذهبی بود. جالب اینجاست که سنگنوشتههای آرامگاهی در ایران اغلب نشانهای از تعلق به یک مکتب فکری بودهاند. آیا میدانید این عبارت در کدام شهر بیشتر روی سنگ قبرها دیده میشود؟
راهکار:
این بیت برگرفته از فضای عاشورایی و ادبیات تعزیه است. اگر به دنبال گسترش آن هستی، میتوانی شعری کوتاه با همین وزن برای سنگ مزار خود یا عزیزانت بنویسی - مثلاً ترکیبی از ارادت و امید به شفاعت.