از گهواره تا گور: نگاهی فلسفی به یک شعر کوتاه:
شاعر به «آهنپرستی» از گهواره تا گور اشاره میکند. جالب است که در باستانشناسی، یکی از قویترین شواهد برای رد نظریههای توطئهآمیز دربارهی تمدنهای باستانی، تحلیل ایزوتوپی استخوانهاست که رژیم غذایی و حتی مهاجرت انسانهای عصر آهن را دقیقاً نشان میدهد. ما واقعاً از آهن ساخته شدهایم و به آن بازمیگردیم. آیا این نگاه علمی، ترس از فراموش شدن در «عکس سیاه» را کم میکند؟
راهکار:
این متن را میتوان از زاویهای دیگر دید: گهواره و گور، دو نقطهی ثابت در زندگی همهی انسانهاست. شاید تمرکز بر فاصلهی بین این دو — یعنی خود زندگی — به جای خود نقاط پایانی، دید تازهای ایجاد کند.