حسرت اربعین؛ وقتی کربلا فقط در عکسهاست:
مطالعات عصبشناسی نشان میدهد دیدن تصاویر اماکن مقدس، حتی در شبکههای اجتماعی، همان نواحی از مغز را فعال میکند که حضور فیزیکی. این پدیده «زیارت مجازی» نام دارد و ترشح اکسیتوسین را افزایش میدهد، هورمون پیوند اجتماعی. اما پارادوکس اینجاست که همین تجربه، حسرت حضور واقعی را نیز تشدید میکند. چرخهای از دلتنگی و تعلق است.
راهکار:
در نگاه اول، دیدن عکسهای کربلا فقط حسرت میآورد، اما شاید این تصاویر، نقشهٔ راهی برای روح باشند تا مسیر پیادهروی اربعین را پیش از قدمها، با دل طی کنی. این «زیارت چشمی» نوعی آمادگی روانی است که اشتیاق را زنده نگه میدارد و مغز را با همان حس عمیق تعلق گروهی تغذیه میکند. خودت را یک زائر تاخیری نبین، یک زائر دائم که فعلاً با چشم میرود.