آخیش زندگی

آخیش زندگی: حس خوبی که همه دنبالش می‌گردیم:

ریه‌ها برای باز نگه‌داشتن کیسه‌های هوایی هر چند دقیقه یک آه عمیق می‌کشند؛ اما «آخیش» احساسی نسخه‌ای ارادی از همین مکانیزم است که ضربان قلب را کاهش می‌دهد و مغز را از وضعیت هشدار به آرامش می‌برد. در این لحظه دوپامین ترشح می‌شود و مغز آن را مثل یک نشانه امنیت ذخیره می‌کند.

راهکار:

این «آخیش» از نظر عصبی یک بازنشانی هیجانی است: مغز با ترشح دوپامین و کاهش کورتیزول، لحظه را به‌عنوان امن علامت‌گذاری می‌کند. به همین دلیل است که بعد از یک روز سخت، این حس شبیه یک پاداش عمل می‌کند و می‌تواند به خاطره‌ای مرجع تبدیل شود.