پایان قشنگ همیشه اتفاق نمیافته؛ واقعیت زندگی:
طبق قاعده «اوج-پایان» دنیل کانمن، ما یک تجربه رو بیشتر بر اساس نقطه اوج عاطفی و لحظه پایانیاش قضاوت میکنیم، نه مجموع لحظات. یعنی یک ته نهچندان قشنگ میتونه کل خاطره رو در ذهن ما تلخ یا بیارزش کنه. جالبه که آگاهی از این سوگیری شناختی، خودش میتونه تلخیِ پایان رو تعدیل کنه و نگاه ما رو به کل مسیر برگردونه. جامعه تاو: آخرین بار کی یه پایان نازیبا، کل تجربهتون رو تحتالشعاع قرار داد؟
راهکار:
زیبایی همیشه در نقطه پایان خلاصه نمیشه. مسیر پر از جزئیات ریز و قشنگیه که فقط وقتی به مقصد نمیرسیم، دیده میشن. شاید این تههای نهچندان قشنگ، فرصتی باشن برای تمرین دیدن نقاط قوتِ راه.