آخرش خاک

آخرش خاک، به چه می‌نازی؟:

آیا می‌دانستید طبق نظریه «مدیریت وحشت»، انسان‌ها برای فرار از ترس مرگ، دست به خودشیفتگی و بزرگ‌نمایی دستاوردها می‌زنند؟ این سؤال بلاغی دقیقاً همان مکانیزم را نشانه گرفته. جالب است که در فرهنگ ایران باستان، خاک نماد فروتنی و بازگشت به مبدأ بوده. حالا سؤال واقعی: آیا می‌شود بدون غرور، زندگی معنا‌داری ساخت؟

راهکار:

این جمله تلنگری به غرور انسانی است. اما می‌توان آن را وارونه دید: اگر مقصد خاک است، پس هر لحظه فرصت کاشتن بذر خوبی‌هاست. نه برای فخر، برای رهایی.