سکانس پایانی زندگی؛ ای کاش پلاک سبز باشد:
در مرگ بالینی، شنوایی آخرین حسی است که از کار میافتد؛ برای همین آژیر آمبولانس ممکن است واقعاً به آخرین صدای ضبطشده در مغز تبدیل شود. مغز انسان پس از ایست قلبی حدود ۴ تا ۶ دقیقه فعالیت الکتریکی دارد و در برخی پژوهشها، لحظاتی پیش از مرگ، امواج گاما در قشر مغز جهش میگیرند؛ الگویی شبیه دسترسی به خاطرات و مرور زندگی. به این پدیده «هجوم خاطرات» میگویند. شاید خندهدار باشد که برای یک سکانس پایانی، آرزوی پلاک سبز میکنیم؛ یعنی حتی در خیال مرگ هم به دنبال مجوز ویژه عبوریم.
راهکار:
مرگ مثل تیتراژ پایانی است، اما آمبولانس همیشه به معنای پایان نیست؛ گاهی اولین صحنه نجات است. اگر پلاک سبز را نشانه عبور بیمانع از ترافیک زندگی بدانیم، شاید آرزوی واقعی این است که در لحظه بحران، مسیرمان باز باشد.