آیا به آغاز اعتماد کنیم؟ حقیقت در آخرین لحظات مشخص میشود:
در روانشناسی به این «مدیریت برداشت» میگویند: مغز انسان در مواجهههای اولیه ناخودآگاه ویژگیهای مثبت را برجسته و نقاط ضعف را پنهان میکند. جالبتر اینکه در علوم اعصاب، اثر «تأخر» باعث میشود اطلاعات پایانی قویتر از اطلاعات آغازین در حافظه بماند. یعنی ذهن ما ذاتاً برای قضاوت، وزن بیشتری برای لحظهٔ آخر قائل است. آیا پایانِ همیشه واقعیتر از شروع است؟
راهکار:
روایت جایگزین: آغازها دروغ نیستند، فقط ناقصاند؛ پایان، نسخهٔ کاملتر همان حقیقت اولیه است.